«Долы бұқа»
Спектакль туралы
Камерік, кинематографиялық, авторлық жұмыс… Алматыда сіз тағы қай жерде Мартин Скорсезенің әйгілі фильміне жасалған ишараны, бірақ мазмұны мүлде басқа - Қазақстан боксшысының тағдырын, дәлірек айтқанда, Перестройка қарсаңындағы тұтас бір дәуірдің рухын сахнаға шығарған қойылымды көресіз?
Оқиға кеңестік Қазақстанның соңғы он жылдығында өтеді. 1980 жылғы Мәскеу Олимпиадасында Серік Қонақбаевтың жеңісінен кейін елде нағыз бокс бумы басталған кезең.
Басты кейіпкер Айдын Жақыповтың өмірі - «гранит жақты» боксшының болмысы: құштарлық, махаббат, достық, идеалдар, өкпе-наз бен жасырын жаралар.
Әлемдегі ең мықты екенін дәлелдеу үшін қала чемпионы Айдын Олимпиадалық резервке өтуі керек. Бір ғана мәселе бар - мінезі тәуелсіз, ал қарсыластары… тым көп.
Галина Пьянова, «Долы бұқа» спектаклінің режиссері:
«Бокста мұндай сәт жиі болады: жекпе-жектен кейін спортшы бапкеріне «Мұз!!!» деп айқайлайды. Құдайға шүкір, қазір көшеде мұз жеткілікті. Иә, «Долы бұқа» спектаклінде гротеск көп. Артық туған эмоциялар, реніштер, интригалар, өсектер, сатқындықтар, үміттердің күйреуі… бұлардың бәріне қарсы қойылатын бір-ақ нәрсе бар - рингтегі шынайы, нағыз айқас. Бар болғаны үш минут. Бірақ сол үш минуттың өзінде не үшін бәрі жасалғаны анық болып шығады.
Нағыз ашық әрі адал сезімнің рақаты. Сонда әлгі «тұрмыстық драма» алыста қалған, маңызсыз, тіпті күлкілі болып кетеді. Театрдың табиғаты да сондай.
Бұл спектакльдің барына ризамын. Артистерімізге рақмет. Суретшіге рақмет. Өзіме де рақмет) өйткені қойылымнан кейін біз көп күлеміз, ешқайда асықпаймыз. Бақытты әрі әдемі боламыз.
Және, әрине, біздің көрерменге рақмет. Жасы, ұлты, діні мүлде басқа - бір-біріне бөтен адамдар (ал Алматының кішкентай залы мұны өте жақсы көрсетеді) шапалақ соғып, бас бармақ көтеріп, «Жарайсыңдар!» деп айқайлап тұрған сәт керемет. Біз бәріміз мықтымыз, егер айқас - тек спорт болса, ал өшпенділік - тек театрда қалса.»
